اصطلاحات محیط زیست قسمت دوم



 

ذرات معلق جامد فرار Supended Solid Volatile

ذراتی که قابلیت فرار از نمونه و تبدیل شدن به دی اکسید کربن را دارند ، ذرات جامد فرار می نامند . در صورتی که نمونه مانده شده بر روی صافی در دمای ۵۵۰ درجه سانتیگراد حرارت دهیم ذرات جامد آن ، بخار میشوند .

اندیس حجمی لجن Sludge Volume Lndex

معیاری جهت تعیین قابلیت ته نشینی لجن در واحدهای لجن فعال می باشد . معمولا اندیس فعال حجمی لجن بین ۸۰ الی ۱۲۰ نشان دهنده خاصیت ته نشینی مناسب لجن در واحد ته نشینی می باشد .

کلیفرم Fecal Coliform

باکتری هایی که در داخل بدن انسان وحیوانات زندگی میکنند . دسته مهمی از این باکتری ها به نام اشریا کولای( Escherichia Coli ) وجود دارند که در فاضلاب های انسانی به وفور یافت می شوند .

کدورت Turbidity

آبی که دارای ذرات معلق قابل رویت به صورت شناور باشد کدر می شود . کدورت آب میتواند در اثر خاک ، سیلیس ، مواد رسی ، آهک ها و جلبک های مرده بوجود آید . کدورت آب معمولا با دستگاه هایی که مقدار و غلظت عبور نور (اسپیکتوفتومتر) را می سنجد اندازه گیری می شود . در روش اندازه گیری مقدار کدورت ، غلظت عبور نور از آب مورد نظر ، در مقایسه با عبور نور از محول استاندارد سنجیده می شود.محلول استاندارد معمولا با استفاده از سوسپانسیون فرمازین و یا سوسپانسیونی از اکسید سیلس Sio2 ) )که با غلظت معینی ساخته شده فراهم می شود .

در حال حاضر بیشتر از دستگاهی به نام Nephleometer برای سنجش کدورت استفاده می شود بنابراین نتایج بدست آمده از این کدورت بر حسب NTU یا Nephleometer Turbidity Unit بیان می شود . برای حذف کدورت در صنعت تصفیه آب و فاضلاب از فرایند هایی مثل فیلتراسیون ، ته نشینی و انعقاد و لخته سازی استفاده می شود .

سختی Hardness

سختی آب بخاطر حضور املاح (کاتیون های ) دو ظرفیتی در آب می باشد . از مهمترین فلزات دو ظرفیتی که در آب یافت می شوند کلسیم و منیزیم می باشد ( آهن منگنز به ندرت در آب های سطحی در غلظت قابل توجهی وجود دارند ) . آب های زیرزمینی از نظر سختی ، غلظت بیشتری در مقایسه با آب های سطحی دارا می باشند .

آب های با سختی زیاد باعث تشدید بیماری های عروقی می گردد . آب هایی که هیچگونه سختی ندارند ( مانند آب خروجی دستگاه اسمز معکوس ) نیز برای سلامتی مناسب نمی باشند و معمولا مقداری سختی به صورت دستی به آب افزوده می شود .

به طور کلی سختی را بر دو نوع موقت و سختی کل تعریف می کنند . سختی کل مربوط به کل املاح کاتیون های دو ظرفیتی است ،درحالی که سختی موقت موبوط به کربنات و بیکربنات های کلسیم و منیزیم است چون در مجاورت حرارت ایجاد رسوب می کند ، به سختی موقت نامیده می شود .

چون سختی کربناته ( سختی موقت ) بسیار نامحلول تر از سختی دائم (مثل cacl2 و caso4 ) می باشد بنابر این بیشتر از سختی دائم ایجاد اشکال می کند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *