انواع مختلف چربی گیر از نظر ساختاری
تمیز کننده های قلیایی
تمیز کننده های قلیایی تا کنون به مقدار زیادی برای تمیز کردن فلزات مصرف شده اند و بیشتر بخاطر ارزانی نسبی و کارایی آنها بوده است . در فرمول بندی یک نمونه تمیز کننده قلیایی ممکن است از موارد زیر استفاده شود ؛
1-مایع اولیه قلیایی مثل سدیم هیدراکسید یا سدیم کربنات
2-ساخت مایع ها ( Builders ) مثل سیلکات ها و فسفرها
3-مواد پراکنده ساز ( Dispersing Agents )
4-مواد فعال کننده سطح و امولسیون کننده ها
5-عوامل منزوی کننده (Sequestrants) کمپلکس دهنده فلزی و سبک کننده های آب
6-محلول های بافر (Buffers) مثل بورات ها
7-بازدارنده ها برای کاهش حمله روی فلز که باید تمیز شود به ویژه در مورد فلزات غیر آهنی
8-عوامل ظریف ساز (Refining Agents) که بر پوشش فسفات بعدی اثر بگذارد بعضی مواد بیش از یکی از نقش های بالا را بازی می کنند .
مثلا فسفات ها ممکن است ترکیبی از نقش های 1 و 2 و 3 و6 را داشته باشند و یا سیلیکتها 1 و 7 را داشته باشند ، اجزای تمیز کننده بستگی به روش کاربرد دارد . تمیز کننده های پاششی نیز به فعال کننده های سطح با کف کم دارند و معمولا مقدار ماده فعال کننده آنها کمتر از تمیز کننده هایی است که برای مصرف به صورت غوطه وری طراحی میشوند . تمیز کننده های پاششی معمولا به غلظت های 3-5 g/lit از محصول جامد مصرف می شوند ، از طرفی غلظت های 10-30 g/lit ، برای تمیز کننده های غوطه وری بیشتر معمول می باشد .
چربی گیری با بخار
در چربی گیری با بخار قطعه هایی که باید تمیز شوند ، وارد بخار متراکم هیدروکربن کلردار میشود که در بالای یک مخزن حلال جوشان جمع شده است . چربی گیری با بخار یک روش عالی برای زدودن روغن و گریس می باشد ، اما ممکن است برای زدودن آلودگی ها زیاد موثر نباشد .برطرف کردن مواد جامد میتواند با همراه کردن یک وسیله پاشنده با حلال یک ماده موثر صورت می گیرد . وقتی که حلال مصرف میشود ، روغن های روی آن جمع میشوند و امکان دارد نقطه جوش را بالا ببرد و در این صورت لازم است حلال را با تقطیر خالص نمود . حلال های کلر دار در تماس با آب به ویژه در حضور آلومینیوم گرایش به هیدرولیز دارند و چون محصولات هیدرولیز دارای هیدراته می باشند ، فقط از انواع دارای مواد بازدارنده ویژه باید مصرف کرد .
تری کلرو اتیلن (نقطه جوش 87درجه سانتی گراد ) معمولا بیشتر به پرو کلرو اتیلن (نقطه جوش 74 درجه سانتی گراد ) به علت مسمومیت پایین آن ، ترجیح داده می شود .
تمیزکاری با حلال های امولسیونی
در این روش فلز یا قطعه در حلال دارای عوامل پراکنده ساز غوطه ور میشود و سپس با آب ، آبکشی شده و آب حلال را همراه با هرگونه مواد حل شده پراکنده میکند .
حلال های هیدروکربنی مانند نفت سفید معمولا بدین منظور به کار می روند . حلال های تمیز کننده قابل امولسیون را میتوان به جهت تاثیر در برطرف کردن انواع وسیعی از آلودگی ها در دمای محیط به کار برد .
چربی گیر ها میتواند شامل قلیاهای سوزآور ، سیلیکات ها ، فسفات ها ، کرومات ها ، کربنات ها ، برات ها ، سولفات ها ، نیترات ها ، کلرید ها ، صابون ها ، رزین ها ، عوامل مرطوب کننده سولفوناته ، عوامل ضد کف ، بازهای آلی ، حلال های آلی ، عوامل جفت کننده آلی ، نمک های اسید های معدنی و یا آلی باشند .